Gisteren was Lisa jarig, 16 jaar is ze geworden. Een eerste mijlpaal, en dan is ze niet eens thuis. Ze heeft haar verjaardag gevierd, met alle deelnemers en begeleiders, van de ‘Winterkolder’ . Zal best gezellig geweest zijn, daar is Oostenrijk. En als je 16 wordt….ja dan mag je ineens veel meer in de maatschappij…dus ook een borrel!!

Hopelijk heeft ze niet te diep in het glaasje gekeken, want vandaag was de laatste dag dat ze gingen skieën, en zo”n dag wordt altijd afgesloten met een wedstrijd. Wie zet de snelste tijd neer???

Morgen komen ze allemaal weer thuis, en dan zit het er weer op. Volgende week, begint het gewone leven weer. Weer naar school!!! ja dat zijn minder leuke dingen.

Maar goed, als je 16 bent, mag je je bromfietsrijbewijs gaan halen, en gaan scooteren. Dus ze heeft nog wat te doen…….het scootertje wacht wel!!!

Roos

Gisteren zijn we naar Nijmegen geweest, naar de afscheids receptie van Prof Veth. Lisa was er zelf helaas niet bij. Ze is gisterochtend vertrokken naar Oostenrijk, met de SKOV voor een weekje Winterkolder. Ze gaat weer 8 dagen heerlijk skieën in Flachau. Ze vond het heel jammer dat ze niet naar Prof Veth kon, en baalde er wel van.  Ze had graag nog een foto gewild van hun beiden . Maar soms moet je keuzes maken, en skieën, is toch wel één van de dingen die Lisa heel graag doet.

Het is wel een raar idee, dat we straks , als we op controle moeten in Nijmegen, niet meer bij prof Veth in de spreekkamer zitten. Na bijna 5 jaar, en zoveel samen te hebben meegemaakt, is het nu toch echt over. Prof Veth is met pensioen, en dat heeft hij zeker verdient. We zullen nooit vergeten, wat hij voor Lisa heeft gedaan, en hem eeuwig dankbaar zijn.

We wensen hem ook het allerbeste,

Roos

Ja, mijn weblog is nu wel weer in de lucht, maar ben nog steeds niet tevreden. De oude manier was echt veel beter. Krijg alleen maar spam binnen nu, geen leuke reacties meer van lezers. Het ziet er niet uit, en om iets te verandere, valt niet mee. Zo mis ik de link van Bart zijn blog op mijn site, het archief, en mijn eigen verhaaltje van wie ik ben, en wat ik heb meegemaakt. Het is gewoon 1 grote puzzel!!!

Voor school moest ik drie weken stage lopen, snuffelstage…..Dit om te kijken, of ik het wel leuk vind, om straks in een ziekenhuis te gaan werken. Ik wil heel graag een opleiding in de verpleging gaan doen, kinderoncologie.

Ik heb drie weken stage gelopen in het Radbout in Nijmegen. Tijdens die drie weken, ben ik ben Linda, mama van mijn kleine vriendje Jayden blijven slapen. Zo hoef ik niet op en neer, van Tiel naar Nijmegen. Vanaf Linda”s huis, ging ik op de fiets naar het Radbout. Ik mocht op de röntchen meelopen. Bij het maken van foto”s, longfoto”s, echo, en zelfs op de mama-care. Ik vond dit onwijs leuk om te doen, en heb in die drie weken, heel veel gezien, maar ook heel veel geleerd. Er komt heel veel bij kijken, maar ook lichamelijk, want dat is voor mij, soms best wel zwaar. Zeker als je verre afstanden moet lopen, en dat ziekenhuis is nou eenmaal heel groot. Ik ben een hele ervaring rijker, maar toch ook geen nieuwe dingen. het meeste heb ik natuurlijk zelf al meegemaakt, en ik wist ij veel handelingen wel hoe het allemaal ging. Ik heb alles in een verslag op moeten schrijven, war ik een mooi cijfer voor heb gehad, een 9.7 !! Dit telt ook mee voor mijn examen.

Na de drie weken, ben ik met mama en weekje weg geweest. Dit had ze me beloofd toen ik ziek werd, omdat we toen niet meer op vakantie konden gaan. maar omdat er altijd wel iets was met mij, en we niet weg konden, heeft het een beetje lang geduurd.

We zijn met zijn tweetjes naar Fuerte ventura geweest……en het was heerlijk. We kwamen aan in ons Hotel, en kregen te horen dat we overboekt waren….hier waren we niet blij mee. Er kwam een taxi, en die bracht on naar het Sheraton Hotel….wat een luxe!! Zo”n mooi Hotel, niet te beschrijven. Niet zeuren over de overboeking, hahaha, nee gewoon lekker genieten. We hadden een hele luxe kamer, grote badkamer, drie zwembaden, heerlijk eten, zeer vriendelijk personeel, dus wat wil je nog meer. Na het ontbijt, gingen we aan het zwembad liggen, en kwamen niet meer van het bed af. Een keer gaan afkoelen in het water, en weer terug op het bed. Lekker bakken in de zon!!

Na het avondeten, lieten we een taxi komen, en gingen we alle winkelcentra”s af, shop till you drop!! Dit is toch de meest ideale vakantie, luieren, bruin worden, en heel veel kleren kopen! De wens van iedere vrouw, hihi

Helaas gaat ook zo”n week weer snel voorbij, en moet je weer naar huis….de kou in. Wij hebben het lekker gehad, en eigenlijk moeten we hier maar een traditie van gaan maken, een Mama -Lisa vakantie!!

Ola Lisa

Het is alweer even geleden dat ik op m”n web-log heb geschreven.

Ondertussen ben ik al een stuk verder met m”n prothese. Ik ga nog steeds 3 keer in de week naar de Hoogstraat in utrecht (revalidatiecentrum). Afgelopen maandag hebben ze toevallig me prothese kooker gekopieërd. Als me kooker af is kunnen ze mijn prothese afmaken. Dat zou wel mooi zijn want nu heb je nog steeds het verschil met lengte en dikte.

Sinds 2 weken geleden ga ik ook sporten hier in Tiel. Om spierkracht op te bouwen , want dat is erg belangrijk om mooi en recht te lopen met me prothese.

Sinds deze week ga ik naar school zonder m”n krukken., Die heb ik niet meer nodig. Dus het is wel fijn dat je zelf ziet dat je vooruit ga.

Afgelopen zaterdag hadden we de reunie van winterkolder heb de dvd gehad en cd met alle foto`s erop.
Het was heel leuk om de dvd weer terug te zien, krijg gelijk weer zin om te skieën, Gezellig de hele groep weer bij elkaar.

ik wil iedereen een fijne vakantie wensen heerlijk een week niet naar school.

Doei lisa

hallo allenmaal,  hier weer even een bericht om jullie op de hoogten te houden.

ondertussen ben  ik al 2x naar de fisio geweest, om naar de fisio te gaan moet ik naar utrecht. Het is even rijden maar dan heb je wel een super goeie fisio. Ik kan het goed met der vinden, dus dan heb je er ook al meer zin in om er naar toe te gaan,. Dus daar heb ik weer mazzel mee. Ik kan al een paar stapjes zonder krukken, loop nog niet als een model, maar dat komt wel. Had vrijdag , even bedacht dat ik ging fietsen met me prothese, en wat ik in me kop heb , dat heb ik niet in me kond. Dus zoals ik zelf had bedacht heb ik me fiets gepakt, en ben gaan fietsen Hahahaha, en raad eens het ging nog goed ook, dus nu ga ik zo met me fiets door Tiel heen.

Door al het dragen en lopen en fietsen , in me prothese veel maar dan ook veel te groot, met alles wat ik doe zakt hij af, dat is wel super irritant,. Maandag weer naar utrecht voor me fisio, gelijk langs de prothese maker, om er iets in te laten zetten dat hij niet afzakt,.

Parijs here we com

Liefs Liss

Hallo allenmaal ,.

Het is alweer even geleden dat ik heb geschreven op me web-log. Ondertussen heb ik me proef-prothese thuis,. Het gaat langzaamhand de goeie kant op. Gewoon oefenen oefenen en nog eens oefenen. Ik ga fisio volgen in de hoogstraat, ze willen me daar eerst opweg helpen en dan pas naar de fisio in Tiel. De prothese is loei zwaar dus dat is wel even wennen, ik kan nu paar stapjes zonder krukken niet perfect, maar dat kan ik al.

Morgen moet ik weer naar de Hoogstraat voor de fisio, en dan gaan we kijken wat er nu weer gaat gebeuren. Het word hard werken, dat heb ik al gemerkt.

Als ik meer weet horen jullie het.

lisa

Donderdag 17 februari ben ik na de hoogstraat  in utrecht geweest om te gaan gipsen. ze hebben me stomp in gegipst en met die afdruk kunnen ze me prothese in elkaar gaan zetten, om het zo maar even te zeggen.

helaas was hij veel te groot, dus dat was wel even balen, want had gehoopt dat hij zou passen en dat ik lekker snel met de fisio aan de gang kan om te gaan lopen. want dit jaar gaan we met school naar Parijs , en ik wil graag mee maaaaar!!! niet mer rolstoel en krukken,. hij gaat nu een nieuwe maken en ik hoop dat hij dan wel pas , dan kan ik goed leren lopen ,. en dan is me volgende streven om op vakantie te gaan maar niet met rolstoel.

me vorige streven is ook gelukt, skieexe8n, dus nu moet me nieuwe streven ook lukken, op vakantie met school en rolstoel thuis laten. Meschien is me prothese vorige week klaar , zij de prothese maker,. Maar ze hebben vorige week in utrecht vakantie zij hij, dus dan had ik kans,.. dat hij niet klaar was .

Ik heb wel een klein stukje gelopen op me prothese , het ging opzich wel goed maar ik kan niet zeggen of het heel anders is dan met 2 echte benen, want ik heb natuurlijk al lang niet meer gelopen op 2 benen.  ik ben al wel ergens achter gekomen, om je prothese te buigen moet je de stomp naar voren duuwen, en wil je de prothese gestrekt hebben stomp na achteren duwen. het is bijna het zelfde wat met je eigen benen doe, .

als ik mee nieuws heb, dan blog ik weer.

Lisa                                                  

Vandaag is het precies 2 weken geleden , dat mijn beste vriendin marina overleden.

Marina, was alweer een tijdje ziek, ze had het terug gekregen op der longen,.

Maar helaas was marina niet meer behandel baar,.

Ik heb marina leren kennen in het radboud ziekenhuis.

ruim 3 jaar geleden

we lagen op de zelfde afdeling,  en zo heb ik  marina leren kennen.

ik ben een paar keer met marina op kamp geweest,.

en paar keer bij haar thuis geweest, veel praten op msn, en hyves.

Marina en ik probeerden onze afspraken altijd op de zelfde dagen te plannen ,.

dan konden we altijd even praten in het ziekenhuis.

Marina had ook een amputatie, maar het andere been, we waren ook spiegelbeeld van elkaar.

Lieve marina,

We zullen jou nooit vergeten,..

Je was zo sterk,..

Je had zo veel vecht-lust.

Waarom jij,….

Je ben nu al 2 weken uit het oog, maar nooit uit ons hart.

Lieve Marina rust zacht,.                                                           engelen bestaan toch

Liefs Lisa

Hallo, ich bin wieder da……..heb net een een hele leuk week Oostenrijk achter de rug. Ben een weekje wezen skiexebn.  Zaterdag 29 jan zijn we met 30 kinderen, waarvan een aantal een amputatie hebben, en een aantal niet naar Flachau , Oostenrijk vertrokken. Mat zijn alle in de bus, en daar begon de lol al. De zondag, gelijk op de skie's……en ja hoor het ging zo goed, dat ik mijn beginnersklas mocht verlaten.

Ik was drie toen ik voor het eerst op de skie's stond, en ben een aantal keren wezen skiexebn. In dec 2006 voor de laatste keer. En toen de tumor verwijderd werd, en ik die mega-prothese kreeg, werd er gezegt dat ik nooit meer zou mogen sporten, dus ook niet skiexebn. Dat vond ik wel erg, maar goed, ik zou mijn been dan kunnen behouden.

Nou ja, al die ellende die erna kwam, dat weten jullie. Toen vorig jaar mijn been geamputeerd werd, riep ik gelijk, nu mag ik weer skiexebn. En nu was het dan eindelijk zover. Ik heb de dagen afgeteld!!

We hebben zoveel lol en plezier gehad, we hadden ook een heel leuk team, leuke begeleiding, het was echt toppie!!

Ach kijken jullie zelf maar, bij 5 min en 25 sec, dan kom ik in beeld !!

Doei, doei Lisa